เกาะเสม็ด ณ.จังหวัดระยอง ก็บ้านเพที่ใครไปมาแล้วต้องทราบกันดีอยู่ ผมได้เขียนบทความนี้ ณ.28/11/54 ผมพิมพ์ก็ไม่ค่อยเก่งแต่ไม่รู้นะ มันมีความรู้สึกบางอย่างอยากบอกเล่าสิ่งสวยงามบนเกาะนี้ที่ธรรมดาแต่ไม่ธรรมดาจริงๆ ผมยังจดจำได้ไม่เคยลืม ครั้งแรกที่เดินทางมายังเกาะเสม็ดน่าจะสัก20กว่าปีก่อน ผมจะเล่าสิ่งที่พบเจอครั้งสมัยนั้น สิ่งแรกที่คุณจะได้พบจากคนที่นี้ คือสำเนียงการพูดของคนถิ่นนี้ใสๆ ถ้าใครไปมาบ้างคงเคยได้ยิน พูดได้ร่อยจริงๆ สมัยนั้นเรือไม่เยอะแต่ก็น่ากลัวอยู่เหมือนกัน เพราะไปในช่วงที่คลื่นลมแรง ไปขึ้นหาดก็หาดหวาย ใกล้ๆกับหาดวงเดือนถ้าจำไม่ผิด ท่าที่ขึ้นก็เป็นท่าไม้ยื่นมาในทะเล ไม่ค่อยจะแข็งแรงมาก แต่คลื่นลมช่วงนั้นมันแรงจริงๆพอวันรุ่งขึ้น ท่าเรือที่ขึ้นมาก็พังจากแรงของคลื่นทะเล บ้านพักสมัยนั้นเป็นกระท่อม น่าอยู่ดี สมัยนั้นก็สัก50บาทได้ บรรยากาศดีมากจริงๆไม่มีให้เห็นบรรยากาศแบบพัทยาที่ทำกันอยู่ทุกวันนี้ สมัยนั้นเม่นทะเลเยอะมาก ปลาก็มีเยอะตกปลาสนุกมาก ตกปลามาได้จะรอเพื่อนถ่ายรูปหมู่สักหน่อย พอกลับมาเพื่อนที่มารู้จักกันบนเกาะกินปลาเราเรียบร้อยหมด สิ่งหนึ่งที่จำได้ไม่เคยลืมคือพอลงไปเล่นน้ำทะเลเสร็จ ตอนจะถึงกระท่อมนี้แหละห่างจากกระท่อมสัก10เมตรอย่างต่ำได้ เราก็จะถอดเสื้อกันแล้วโยนขึ้นไปในอากาศ ลมมันแรงมากๆมันก็จะพัดเสื้อของพวกเราไปติดที่ฝากระท่อมติดอยู่อย่างนั้นไม่ตกมาที่พื้นหลอกสนุกกันมากจริงๆ สมัยนั้นวัยรุ่นคึกเห็นต้นมะพร้าวอยากกินปีนต้นเลยกินกันอร่อย แต่โดนเจ้าของที่พักมานับลูกคิดเงิน ได้พบชาวต่างชาติคนหนึ่งชื่อ บราสกาส พูดกันเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง นายบราสกาส เป็นหนุ่มใหญ่แบบลุยๆเป็นคนสนุกบางครั้งพี่แกเล่นจับเม่นทะเลขึ้นมา พี่แกเอาหินทุบมันแล้วเรียกพวกเราไปกินสดๆยี้ทำไปได้ แต่ก็รองชิมดู แต่วันหลังๆพวกเราไม่ได้นอนที่กระท่อมหลอก ก็นอนตามหาดหินบ้างหาดทรายบ้าง ใช้ชีวิตกันสุดๆดี นี้เป็นครั้งแรกบนเกาะเสม็ดของผมแต่ผมรู้ดีว่ามันไม่ใช่ครั้งสุดท้าย แล้วมันก็จริงๆครั้งหน้าผมจะเล่าถึงสิ่งใหม่ๆที่ได้พบบนเกาะแห่งนี้......เกาะเสม็ด
Search All the best travel sites at once and find the cheapest price Browse Confidently with Verified Reviews™ from trusted sources only
วันอาทิตย์ที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2554
เกาะเสม็ด
เกาะเสม็ด ประสบการณ์ครั้งแรกบนเกาะเสม็ด ตอนที่1
เกาะเสม็ด ณ.จังหวัดระยอง ก็บ้านเพที่ใครไปมาแล้วต้องทราบกันดีอยู่ ผมได้เขียนบทความนี้ ณ.28/11/54 ผมพิมพ์ก็ไม่ค่อยเก่งแต่ไม่รู้นะ มันมีความรู้สึกบางอย่างอยากบอกเล่าสิ่งสวยงามบนเกาะนี้ที่ธรรมดาแต่ไม่ธรรมดาจริงๆ ผมยังจดจำได้ไม่เคยลืม ครั้งแรกที่เดินทางมายังเกาะเสม็ดน่าจะสัก20กว่าปีก่อน ผมจะเล่าสิ่งที่พบเจอครั้งสมัยนั้น สิ่งแรกที่คุณจะได้พบจากคนที่นี้ คือสำเนียงการพูดของคนถิ่นนี้ใสๆ ถ้าใครไปมาบ้างคงเคยได้ยิน พูดได้ร่อยจริงๆ สมัยนั้นเรือไม่เยอะแต่ก็น่ากลัวอยู่เหมือนกัน เพราะไปในช่วงที่คลื่นลมแรง ไปขึ้นหาดก็หาดหวาย ใกล้ๆกับหาดวงเดือนถ้าจำไม่ผิด ท่าที่ขึ้นก็เป็นท่าไม้ยื่นมาในทะเล ไม่ค่อยจะแข็งแรงมาก แต่คลื่นลมช่วงนั้นมันแรงจริงๆพอวันรุ่งขึ้น ท่าเรือที่ขึ้นมาก็พังจากแรงของคลื่นทะเล บ้านพักสมัยนั้นเป็นกระท่อม น่าอยู่ดี สมัยนั้นก็สัก50บาทได้ บรรยากาศดีมากจริงๆไม่มีให้เห็นบรรยากาศแบบพัทยาที่ทำกันอยู่ทุกวันนี้ สมัยนั้นเม่นทะเลเยอะมาก ปลาก็มีเยอะตกปลาสนุกมาก ตกปลามาได้จะรอเพื่อนถ่ายรูปหมู่สักหน่อย พอกลับมาเพื่อนที่มารู้จักกันบนเกาะกินปลาเราเรียบร้อยหมด สิ่งหนึ่งที่จำได้ไม่เคยลืมคือพอลงไปเล่นน้ำทะเลเสร็จ ตอนจะถึงกระท่อมนี้แหละห่างจากกระท่อมสัก10เมตรอย่างต่ำได้ เราก็จะถอดเสื้อกันแล้วโยนขึ้นไปในอากาศ ลมมันแรงมากๆมันก็จะพัดเสื้อของพวกเราไปติดที่ฝากระท่อมติดอยู่อย่างนั้นไม่ตกมาที่พื้นหลอกสนุกกันมากจริงๆ สมัยนั้นวัยรุ่นคึกเห็นต้นมะพร้าวอยากกินปีนต้นเลยกินกันอร่อย แต่โดนเจ้าของที่พักมานับลูกคิดเงิน ได้พบชาวต่างชาติคนหนึ่งชื่อ บราสกาส พูดกันเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง นายบราสกาส เป็นหนุ่มใหญ่แบบลุยๆเป็นคนสนุกบางครั้งพี่แกเล่นจับเม่นทะเลขึ้นมา พี่แกเอาหินทุบมันแล้วเรียกพวกเราไปกินสดๆยี้ทำไปได้ แต่ก็รองชิมดู แต่วันหลังๆพวกเราไม่ได้นอนที่กระท่อมหลอก ก็นอนตามหาดหินบ้างหาดทรายบ้าง ใช้ชีวิตกันสุดๆดี นี้เป็นครั้งแรกบนเกาะเสม็ดของผมแต่ผมรู้ดีว่ามันไม่ใช่ครั้งสุดท้าย แล้วมันก็จริงๆครั้งหน้าผมจะเล่าถึงสิ่งใหม่ๆที่ได้พบบนเกาะแห่งนี้......เกาะเสม็ด

เกาะเสม็ด ณ.จังหวัดระยอง ก็บ้านเพที่ใครไปมาแล้วต้องทราบกันดีอยู่ ผมได้เขียนบทความนี้ ณ.28/11/54 ผมพิมพ์ก็ไม่ค่อยเก่งแต่ไม่รู้นะ มันมีความรู้สึกบางอย่างอยากบอกเล่าสิ่งสวยงามบนเกาะนี้ที่ธรรมดาแต่ไม่ธรรมดาจริงๆ ผมยังจดจำได้ไม่เคยลืม ครั้งแรกที่เดินทางมายังเกาะเสม็ดน่าจะสัก20กว่าปีก่อน ผมจะเล่าสิ่งที่พบเจอครั้งสมัยนั้น สิ่งแรกที่คุณจะได้พบจากคนที่นี้ คือสำเนียงการพูดของคนถิ่นนี้ใสๆ ถ้าใครไปมาบ้างคงเคยได้ยิน พูดได้ร่อยจริงๆ สมัยนั้นเรือไม่เยอะแต่ก็น่ากลัวอยู่เหมือนกัน เพราะไปในช่วงที่คลื่นลมแรง ไปขึ้นหาดก็หาดหวาย ใกล้ๆกับหาดวงเดือนถ้าจำไม่ผิด ท่าที่ขึ้นก็เป็นท่าไม้ยื่นมาในทะเล ไม่ค่อยจะแข็งแรงมาก แต่คลื่นลมช่วงนั้นมันแรงจริงๆพอวันรุ่งขึ้น ท่าเรือที่ขึ้นมาก็พังจากแรงของคลื่นทะเล บ้านพักสมัยนั้นเป็นกระท่อม น่าอยู่ดี สมัยนั้นก็สัก50บาทได้ บรรยากาศดีมากจริงๆไม่มีให้เห็นบรรยากาศแบบพัทยาที่ทำกันอยู่ทุกวันนี้ สมัยนั้นเม่นทะเลเยอะมาก ปลาก็มีเยอะตกปลาสนุกมาก ตกปลามาได้จะรอเพื่อนถ่ายรูปหมู่สักหน่อย พอกลับมาเพื่อนที่มารู้จักกันบนเกาะกินปลาเราเรียบร้อยหมด สิ่งหนึ่งที่จำได้ไม่เคยลืมคือพอลงไปเล่นน้ำทะเลเสร็จ ตอนจะถึงกระท่อมนี้แหละห่างจากกระท่อมสัก10เมตรอย่างต่ำได้ เราก็จะถอดเสื้อกันแล้วโยนขึ้นไปในอากาศ ลมมันแรงมากๆมันก็จะพัดเสื้อของพวกเราไปติดที่ฝากระท่อมติดอยู่อย่างนั้นไม่ตกมาที่พื้นหลอกสนุกกันมากจริงๆ สมัยนั้นวัยรุ่นคึกเห็นต้นมะพร้าวอยากกินปีนต้นเลยกินกันอร่อย แต่โดนเจ้าของที่พักมานับลูกคิดเงิน ได้พบชาวต่างชาติคนหนึ่งชื่อ บราสกาส พูดกันเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง นายบราสกาส เป็นหนุ่มใหญ่แบบลุยๆเป็นคนสนุกบางครั้งพี่แกเล่นจับเม่นทะเลขึ้นมา พี่แกเอาหินทุบมันแล้วเรียกพวกเราไปกินสดๆยี้ทำไปได้ แต่ก็รองชิมดู แต่วันหลังๆพวกเราไม่ได้นอนที่กระท่อมหลอก ก็นอนตามหาดหินบ้างหาดทรายบ้าง ใช้ชีวิตกันสุดๆดี นี้เป็นครั้งแรกบนเกาะเสม็ดของผมแต่ผมรู้ดีว่ามันไม่ใช่ครั้งสุดท้าย แล้วมันก็จริงๆครั้งหน้าผมจะเล่าถึงสิ่งใหม่ๆที่ได้พบบนเกาะแห่งนี้......เกาะเสม็ด
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น